Het behoud van de Indische cultuur

IMG_9593

 

HOEZO INDISCH?

Ik heb de Nederlandse nationaliteit. Mijn opa en oma komen uit Nederlands-Indië. Aan mijn uiterlijk is dan ook te zien dat ik geen stereotype Nederlander ben. Ik heb zwart haar, donkere ogen en een getinte huid. Hierdoor vragen mensen mij vaak waar ik vandaan kom of waar mijn ouders vandaan komen. Het is dan steeds weer een heel gedoe om mensen te vertellen hoe het zit. Het verhaal dat ik vertel is onderdeel van de Nederlandse geschiedenis en ik merk dat mensen daar weinig of niets van af weten. Er wonen naar schatting een half miljoen Indische mensen in Nederland en toch blijkt de Indische cultuur te verwateren.

 

HET INDISCH ZWIJGEN

Als 3e generatie is het moeilijk om aan mijn grootouders te vragen waar ik nou precies vandaan kom. Indische Nederlanders waren alles kwijtgeraakt in hun moederland Nederlands-Indië en wilden Nederlands-Indië daarom zo snel mogelijk vergeten en een nieuw bestaan opbouwen. Niet achterom kijken, het zal toch nooit meer hetzelfde worden en het doet te veel pijn. Omdat hierdoor het stokje niet van generatie op generatie wordt doorgegeven, verdwijnt de Indo-cultuur langzaam in Nederland en wordt er steeds minder over gesproken.

 

DE INDISCHE IDENTITEIT ANNO 2014

Om de hoofdvraag van mijn onderzoek (“Hoe kan ik iets tastbaars maken dat herkenbaar is en op die manier de Indische cultuur in leven houdt?”) te kunnen beantwoorden, heb ik in eerste instantie onderzoek gedaan naar de geschiedenis van Nederlands Indië. Dit heb ik gedaan om inzicht te krijgen in wat er zich precies heeft afgespeeld en wat dat tot op heden betekent voor de Indische cultuur. Ik was dan ook benieuwd naar hoe deze cultuur zich vertaald heeft naar de huidige generatie.

 

De Indische identiteit anno nu bestaat nog wel. Echter uit mijn onderzoek blijkt dat deze voor iedere Indische Nederlander anders is. Het is volledig afhankelijk van wat je meekrijgt van de vorige generaties, wat je ermee wil doen en hetgeen je (niet) doorgeeft aan de volgende generatie. Ik ben erachter gekomen dat veel Indische Nederlanders niets over hun roots weten maar dat ze dat wel graag willen.

 

LOYALITEIT

In mijn ogen zijn Indische Nederlanders ”gewoon” Nederlanders met soms nog wat uiterlijke kenmerken. Wanneer ik bij mijn oma op visite ben ontstaat er drang om ”meer Indisch” te zijn. Het lijkt erop dat ik een soort van respect wil tonen aan mijn oma en opa. Door hetgeen dat zij vroeger hebben meegemaakt, zijn zij vanbinnen beschadigd. Ondanks dat zij er niet over willen praten, vind ik dat het niet zomaar vergeten mag worden. Ik voel me dus Indisch uit loyaliteit.

 

ZEGT HET VOORT

Om niet te vergeten waar ik vandaan kom en wat mijn grootouders hebben meegemaakt, heb ik een theeservies gemaakt dat symbool staat voor mijn grootouders. Met dit symbool geef ik aan dat ik trots op ze ben en dat ik respect heb voor hoe ze hun leven weer op de rails hebben gekregen.

 

Dit theeservies is bedoeld als een ”conversation piece”. De vormgeving van dit servies geeft tegelijkertijd een moment van bezinning en brengt het gesprek over mijn Indische afkomst op gang. Het theeservies staat symbool voor mijn grootouders die een flinke “deuk” hebben opgelopen in hun leven. Ondanks dat hebben ze hun leven toch op de rails gekregen. Ik ben trots op mijn grootouders en dit is meteen het antwoord op mijn zoektocht naar mijn eigen identiteit. Met dit ontwerp heb ik dit een plekje kunnen geven. Dit is mijn verhaal.